رباعی شمارهٔ ۳۲۸

برداشت: اگر بتوانم کمی تنفس کنم و در این مدت به دوستدار دلی که می‌خواهم برسم، می‌خواهم از دلش خواسته‌ای را بگیرم.

برداشت: اگر به آسمان نگاه کنی، می‌بینی که غم و اندوه به گونه‌ای مانند لشکری در حال آماده‌باش در هر گوشه و مسیر قرار گرفته است.