رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۰۷

سرودهٔ خاقانی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای گشته دلم در غم تو صد پاره

عیش و طرب از نزد رهی آواره

۲

من خود که بوم؟ کشته‌ای اندر غم تو

شیران جهان چو روبهان بیچاره

بازگشت به سروده‌های خاقانی