رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۰۴

سرودهٔ خاقانی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دی صبح دمان چو رفت سیاره به راه

سیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه

۲

روز از دم گرگ تا برآمد ناگاه

شد یوسف مشکین رسن سیمین چاه

بازگشت به سروده‌های خاقانی