ای از پری و ماه نکوتر صد ره
دیوانهٔ تو پری و گمراه تو مه
دربارهٔ این سروده
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوقه اشاره دارد که همچون پری و ماه درخشان است. شاعر به شدت تحت تأثیر او قرار گرفته و از دست او دیوانه و گمراه شده است. او احساس میکند که این زیبایی توانسته هوش و حواسش را برباید و به این ترتیب، به شدت تحت تأثیر عشق قرار گرفته است. شاعر میگوید که هیچ کس نمیتواند با این شدت عاشق شود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از من چو پری هوش ربودی ناگه
مردم به کسی چنین کند؟ لا والله