رباعی شمارهٔ ۳۰۰

این بیت نشان‌دهنده‌ی ارتباط و دوستی میان انسان‌ها است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که همه‌ی یاران و دوستان در یک جامعه به هم وابسته و متصل هستند، مانند بندهای قبا که به هم می‌پیوندند. اما با وجود این نزدیکی، تفاوت‌هایی نیز بین آن‌ها وجود دارد که مانند خال‌های روی گره‌هاست و نشان‌دهنده‌ی فردیت هر یک از آن‌هاست. در نهایت، این شعر به زیبایی‌ها و پیچیدگی‌های روابط انسانی اشاره می‌کند.