صبح است شراب صبح پرتو دَردِه
زو هر جو جوهری است، جو جو درده
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به وصف صبح و شروع روز میپردازد. او به زیباییهای صبح اشاره میکند و میگوید که هر گوشه از دهکده، جواهر خاصی دارد. همچنین، اشارهای به پیران و تجربههای قدیمی میشود و به نوعی نوآوری و تازگی در نسل جدید نیز اشاره دارد. به طور کلی، این شعر ترکیبی از زیباییهای صبح و ارتباط بین نسلهاست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گر پیرِ کهن کهن خورد، رو درده
خاقانی نو رسیده را نو درده