رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۸۸

سرودهٔ خاقانی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از او

کو وصل؟ که دردِ هجر بنشانم از او

۲

کو یار؟ که گر پای خیالش به مَثَل

بر دیده نهد، دیده نگردانم از او

بازگشت به سروده‌های خاقانی