کو آن می دیرسال زودافکن تو
محراب دل من ز حیات تن تو
دربارهٔ این سروده
این ابیات به عشق و زیبایی میپردازند. شاعر به محبوب خود اشاره میکند و احساس عمیق خود را نسبت به او بیان میدارد. یادآور میشود که وجود محبوبش (میدیرسال) برای او معنایی عمیق و پر از زندگی دارد. همچنین، میخانه نماد عشق و سادگی اوست و سبوی در گردن محبوب، نشاندهنده نزدیکی و وابستگی شاعر به اوست. به طور کلی، این اشعار احساسات عاشقانه و دلبستگی شاعر را به تصویر میکشند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
میخانه مقام من به و مسکن تو
خم بر سر من، سبوی در گردن تو