چون زندگی آفت است جانم گم کن
چون سایه حجاب است نشانم گم کن
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به احساسات عمیق خود نسبت به عشق و جدایی اشاره میکند. او به زندگی به عنوان آفتی در وجود خود نگاه میکند و از محبوبش میخواهد که او را فراموش کند. شاعر احساس میکند که بدون محبوبش، هیچ چیز در جهان معنا ندارد و بنابراین از او میخواهد که نشان او را نیز نادیده بگیرد. در کل، این شعر بیانگر اندوه و حسرت عاشقانه است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون بیتو سر و پای جهان نیست پدید
برزن سر غمزه و جهانم گم کن