رباعی شمارهٔ ۲۶۶

در این ابیات، خاقانی به فردی که دارای روح پاک و بی‌آلایش است، توصیه می‌کند که به‌جای آزار دیگران، خود را کنترل کند. او تأکید می‌کند که اگر کسی آزاد و رهاست، هرگز نباید دست به کارهایی بزند که دیگران را آزار دهد، زیرا در این صورت، عواقب بدی در انتظار اوست.