ای دل چو فسردهای غمی پیدا کن
وی غنچه تو داغ ستمی پیدا کن
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر از دل غمگین میخواهد که غم خود را بروز دهد و مانند غنچهای که داغ ستم را میکشد، احساساتش را نشان دهد. او به کسی که میخواهد در دل سلیمان، پادشاهی بزرگ، جایگاه داشته باشد، توصیه میکند که از خالصی و صفای درون خود مایه بگذارد و آن را به صورت گوهر مثل خاتمی بروز دهد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
خواهی که به ملک دل سلیمان باشی
از صافی سینه خاتمی پیدا کن