رباعی شمارهٔ ۲۵۶

در این شعر خاقانی، شاعر به تضاد میان درون و بیرون اشاره دارد. او از چرخ سیا و زندگی سخت خود صحبت می‌کند و پرسش می‌کند که تو چگونه در این محیط خاکستری و غم‌انگیز قرار داری. او به حالت قلب و چشم‌های شخص اشاره کرده و می‌گوید که درون تو مانند دیگ گرمابه آتشین است، در حالی که از بیرون به مانند آب سرد به نظر می‌رسد. این تصویر به احساسات عمیق و درگیری‌های درونی انسان‌ها اشاره دارد.