بس کور دل است این فلک بیسر و بن
زان کم نگرد به صورت آرای سخن
دربارهٔ این سروده
این اشعار به بیان بیاساس بودن جهان و ناتوانی آن در درک زیباییها اشاره دارد. شاعر به نوعی ناامیدی از اوضاع و شرایط موجود مینگرد و تأکید میکند که اگر خاقانی، شاعر بزرگ، نتواند زیباییهای تازه را به درستی معرفی کند، این زیبایی نیز در دلهای نادان و طمعکاران نادیده خواهد ماند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
خاقانی اگر ممیزی عرضه مکن
آن یوسف تازه را بر این گرگ کهن