رباعی شمارهٔ ۲۲۸

برداشت: سروی بلند و برافراشته، که در کنار آب ایستاده و مانند ماه کامل، چهره‌اش در آب انعکاس یافته است. دو طرف چهره‌اش خطی به رنگ آتش دیده می‌شود که زیبایی خاصی به آن داده است.

برداشت: شکل خط او به گونه‌ای است که دایره‌ی صورتش همیشه مانند سرخی‌های غروب در ابتدای شب می‌باشد.