بر فرق من آتش تو فشانی و دلم
بر رهگذر غم تو نشانی و دلم
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر از عشق و دردهای عاطفی خود صحبت میکند. او میگوید که آتش عشق معشوقش بر سر اوست و دلش پر از نشانهای غم اوست. رغم اینکه جانش از ظلم و جور معشوق به تنگ آمده، همچنان دلش به یاد اوست و ابراز میکند که هرچند او از ترک معشوق صحبت میکند، دلش هنوز به او وابسته است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از جور تو جان رفت تو مانی و دلم
من ترک تو گفتهام تو دانی و دلم