آزار کنی و جور فرمائی هم
رحمت نکنی و روی ننمائی هم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به نوعی احساس ناامیدی و غم و اندوه اشاره دارد. او از طرف مقابل خود میگوید که هرچه آزار ببیند یا از او محبت نبیند، باز هم بوسهای از او طلب نخواهد کرد، چون میداند که هیچ عذری برای این موضوع ندارد و در واقع تنها از طرف مقابل انتظار رحمت و بخشش ندارد. شعر بیانگر حسرت و عدم reciprocation در عشق است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بوسه چه طلب کنم چه پیش آری عذر
دانم که نبخشی و نبخشائی هم