رباعی شمارهٔ ۲۲۱

برداشت: خاقانی در این بیت به زیبایی و جذابیت چهره و موهای محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که دیدن این چهره مانند عود سوزان در آتش است و اشک‌هایی که به خاطر عشق می‌ریزد، همچون آبی است که به شعله‌ها می‌افزاید.

برداشت: زیبایی چهره و موهای او به قدری مست کننده است که مانند شمشاد جوانی در کنار هم در می‌آمیزند. ای باغ ارم، تو هم جوان کن و با زیبایی خود سرشار از زندگی باش.