دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینم
لاله همه زآن رخ چو وردت چینم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق صحبت میکند. او میگوید که با نوشیدن لبهای معشوق، چهرهاش همچون گل لاله زیبا و دلنشین شده است. همچنین به تأثیر بوسههای معشوق بر دل خود اشاره میکند و درمان دردهایش را در وجود او میبیند. در کل، احساس عشق و زیبایی در این اشعار مشهود است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در بوسه لبت گزیدهام دردت کرد
درمان دلم تویی که دردت چینم