بنمود بهار تازه رخسار ای دل
بر باد نهاده باده پیش آر ای دل
در این اشعار، شاعر به زیبایی بهار و تازه شدن طبیعت اشاره میکند. او از دل میخواهد که باده را به یاد بیاورد و حال که گلها شکوفا شدهاند، لحظاتی شاداب و دلنشین را با معشوق و شرابی خوش رنگ سپری کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بنمود بهار تازه رخسار ای دل
بر باد نهاده باده پیش آر ای دل
اکنون که گشاد چهره گلزار ای دل
ما و می گلرنگ و لب یار ای دل