برداشت فلک به خون خاقانی تیغ
تا ماه مرا کرد نهان اندر میغ
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر از حسی عمیق و غمانگیز صحبت میکند. او به یاد میآورد که چگونه زیبا بود زمانی که لبان محبوبش را بوسیده است، اما امروز با حسرت و ناکامی به خاک مینگرد و از اینکه آن لحظه دیگر تکرار نمیشود، افسوس میخورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دی بوسه زدم بر آن لب نوش آمیغ
امروز که بر خاک زنم وای دریغ