ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
وز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیتها از زیبایی و جذبه چهره معشوقش سخن میگوید و به احساس شرم و حسادت گل و شمع اشاره میکند که از زیبایی او دچار غم و اندوه شدهاند. او نیز در آرزوی آن چهره زیباست و حالتی مشابه گل و شمع پیدا کرده است، که در تغییرات دما و احساسات دائماً تغییر میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من در هوس آن رخ همچون گل و شمع
گردیده چو سرد و گرم همچون گل و شمع