رباعی شمارهٔ ۱۸۸

این شعر تأکید دارد بر اهمیت تواضع و پذیرش نقص‌های خود. شاعر می‌گوید که باید به جای خودپسندی، دلخواه و مفید برای دیگران باشیم. همچنین، اشاره می‌کند که باید از راحتی و آسایش دنیوی دوری کنیم و مثل نخل، که سربلند بر خاک ایستاده، در عین سادگی و فروتنی، با وقار و سربلندی زندگی کنیم.