رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۸۷

سرودهٔ خاقانی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

او رفت و دلم باز نیامد ز برش

من چشم به ره، گوش به در بر اثرش

۲

چشم آید زی گوش که داری خبرش

گوش آید زی چشم که دیدی دگرش

بازگشت به سروده‌های خاقانی