رباعی شمارهٔ ۱۸۱

این ابیات به زیبایی از شب و روز صحبت می‌کند. شاعر به ماه و شب اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد که پرده‌ی وصلی بسازد. همچنین به چرخ (آسمان) اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد تا پرده خاقانی (شاعر بزرگ) را کنار بزند. در نهایت، شب را می‌بیند که در سپیده دم ارتفاع می‌گیرد و صبح را به عنوان کلید روز معرفی می‌کند که به چاه شب می‌افتد. در کل، این اشعار به تضاد میان شب و روز و اهمیت هر کدام در شعر و زندگی اشاره دارند.