خاقانی را آنکه بود سلطان هنر
چون شمع بسی نشست بر کرسی زر
دربارهٔ این سروده
این بیت به تعریف و تمجید از خاقانی، شاعر بزرگ فارسیزبان میپردازد که بهعنوان "سلطان هنر" شناخته میشود. او در اوج هنر و خلاقیت خود، مانند شمع روشن بود. اما اکنون، با وجود مقام والایش، به حالتی اندوهناک و خسته دچار شده و اشک میریزد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اکنون چو چراغ است به کشتن درخَور
بر نطع نشسته اشک ریزان در بر