رباعی شمارهٔ ۱۶۰

خاقانی در این شعر به این نکته اشاره می‌کند که هر شب برای دیدار معشوق تلاش می‌کند، اما به نتیجه نمی‌رسد و این دشواری‌ها باعث می‌شود که رسیدن به این نعمت برای او آسان نباشد. او به تصویر کشیدن احساس بی‌قراری خود درباره دوری از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید هر روز نیز مانند سفندیار (شخصیتی از اساطیر ایرانی) مهمانی برای او نمی‌رسد. به طور کلی، این اشعار بیانگر تمایلات عمیق و مشکلات عشق است.