رباعی شمارهٔ ۱۵۷

این ابیات اشاره به زیبایی و جذابیت فرد مورد نظر دارد. زاغی که به سر زلف او پرواز می‌کند، نمادی از زیبایی و توجه به آن شخص است. زاغ در باغ او پرواز کرده و به گل‌هایش نزدیک می‌شود و با ناز و افسونگری در کنار آنها به آرامی می‌چرخد. این تصاویر نشان‌دهنده تأثیر عمیق زیبایی او بر دیگران است.