رباعی شمارهٔ ۱۵۶

برداشت: خاقانی از درد و زخم مصیبت خود به شدت نالید و صدای او باعث شد که جهان هم از آن درد و رنج شکایت کند.

برداشت: به خاطر تعداد زیاد تیرهایی که به هدف زده شد، چهره‌اش مانند دعا و یادآوری مداوم است و به همین دلیل مانند آسمان کبود و مانند ماه زرد رنگ شده است.