دُرّی که شب افروزتر از اختر بود
از گوهر آفتاب روشنتر بود
در این ابیات، شاعر در وصف دختری صحبت میکند که زیباتر از ستارهها و درخشانتر از خورشید است. او به شدت تحت تأثیر این زیبایی قرار گرفته و به نوعی از آن دختر حسرت میخورد. در انتها، به اشارهای به مقدر بودن و تقدیر اشاره میکند که این زیبایی و عشق در حالت خاص خود، گویای سرنوشت اوست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دُرّی که شب افروزتر از اختر بود
از گوهر آفتاب روشنتر بود
بربود ز من آنکه تو را رهبر بود
مانا که کلاه چرخ را درخَور بود