آهو بودی پلنگ بدساز مگرد
گرگ آشتیی بکن سرافراز مگرد
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به معشوق خود اشاره دارد و از او میخواهد که همچون آهو و پلنگ بیملاحظه نباشد و در مواجهه با چالشها سر بلند نکند. او ابراز میکند که قلبش از عشق معشوق پر است و از او میخواهد که از راهی که آمده باز نگردد. در واقع، مضامین عشق و پیوند عاطفی در این شعر، با دعوت به تداوم و پایداری در این رابطه همراه است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دانی که دلم ز عشق تو نیمه نماند
چون آمدهای ز نیمه ره باز مگرد