رباعی شمارهٔ ۱۱۸

این شعر به صراحت می‌گوید که تلاش برای جمع‌آوری ثروت دنیا چه فایده‌ای دارد، زیرا وقتی جان انسان از بدن خارج شود، دشمنان و دیگران از آن ثروت بهره‌مند خواهند شد. در واقع، شاعر به اهمیت نداشتن وابستگی به مال و دارایی‌های دنیوی تأکید می‌کند و یادآوری می‌کند که وقتی مرگ فرا برسد، هیچ کس نمی‌تواند با خود آن ثروت را ببرد.