رباعی شمارهٔ ۱۱۷

برداشت: هرگز از یاد تو لب به سکوت نیاوردم و خاطرم هرگز فراموش نکرده است که تو را یاد کنم.

برداشت: در هیچ زبانی نام تو ذکر نشده و آنچه از وجودم باقی‌مانده، همگی در سکوت است.