رباعی شمارهٔ ۱۱۵

این ابیات درباره درد سر و مشکلات ناشی از آن است. شاعر می‌گوید که تمام دردها و مشکلات انسان‌ها از سر ناشی می‌شود و وقتی درد سر شدیدتر می‌شود، درک و حس مشکلات هم بیشتر می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که اگر کسی بخواهد از مشکلات فرار کند، باید بداند که دردسرها از همان جا (سر) آغاز می‌شود و نمی‌توان به آسانی از آن‌ها خلاص شد.