رباعی شمارهٔ ۱۱۱

این شعر به اهمیت humble بودن و فروتنی در رفتار اجتماعی اشاره دارد. نویسنده می‌گوید که برای کسب احترام و شرافت باید فروتن بود و از نشستن در کنار افراد برجسته و مقام‌دار پرهیز کرد، زیرا مانند سنگ‌های سبک، کسانی که خود را بزرگ می‌دانند، به راحتی بالا می‌روند و سقوطشان نیز آسان‌تر است. در واقع، این پیام به ما یادآوری می‌کند که در زندگی به جای جستجوی مقام و شهرت، باید به ارزش‌های انسانی و اخلاقی پایبند باشیم.