رباعی شمارهٔ ۱۰۰

در این ابیات، شاعر به وصف درویش می‌پردازد که دارای صفات الهی و اخلاق نیکو است. او در دنیای وجود مانند یک پادشاه به شمار می‌آید. قدرت او از ماهیان دریایی تا سایر موجودات و چیزها را در بر می‌گیرد و دانایی او همچون یک ماهی است که از محیط خود اطلاع دارد. به طور کلی، این اشعار بر عظمت و ویژگی‌های اخلاقی درویش تأکید می‌کند.