رباعی شمارهٔ ۹۴

شعر دربارهٔ استاد علی خمره است که به ویژگی‌های او اشاره می‌کند. شاعر خود را با او مقایسه می‌کند و به این موضوع می‌پردازد که هر فردی آرزوها و خواسته‌های خاص خود را دارد. در واقع، این شعر به بیانی زیبا و نمادین از احساسات و آرزوها می‌پردازد.