هیچ است وجود و زندگانی هم هیچ
وین خانه و فرش باستانی هم هیچ
دربارهٔ این سروده
این شعر به بیمعنایی و گذرا بودن زندگی اشاره دارد. شاعر میگوید که وجود و زندگی در نهایت هیچ است و حتی چیزهای مادی مانند خانه و فرش نیز بیارزشاند. همه چیزهایی که از زندگی به دست میآوریم، در واقع سرمایه جوانی هستند که آن هم در نهایت بیارزش است. در مجموع، این متن مفهوم فناپذیری و عدم ثبات زندگی را به تصویر میکشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از نسیه و نقد زندگانی همه را
سرمایه جوانی است، جوانی هم هیچ