غار سپید است پناهی دهدت
وز بالش نقره تکیهگاهی دهدت
دربارهٔ این سروده
این شعر درباره غاری به نام سپید است که به عنوان پناهگاهی امن و آرامشبخش معرفی شده. شاعر از بالشی نقرهای صحبت میکند که میتواند راحتی و آسایش را فراهم کند. همچنین به تصویر کشیدن ماه به شکل چهارده ماه، نشاندهنده زیبایی و سرزندگی است که در این مکان وجود دارد. در کل، شعر فضایی آرام و دلپذیر را توصیف میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ده قطرهٔ سیماب بریزی در
نه ماه شود چارده ماهی دهدت