آن گل که به رنگ طعنه در می کرده است
با عارض تو برابر کی کرده است
دربارهٔ این سروده
در این شعر شاعر به زیبایی و جذابیت عشق اشاره میکند. او میگوید که گلی که به رنگ طعنه و نیرنگ است، هرگز نمیتواند با زیبایی و جذابیت چهره محبوبش مقایسه شود. در واقع، گلها به خاطر زیبایی چهره محبوب، از خجالت سرخ شدهاند و در باغ به هم میرسند. شاعر این دو زیبایی را در کنار هم قرار داده و جلوهگری عشق را تجلیل میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
با روی تو روی گل ز خجلت در باغ
هم سرخ برآمده است و هم خوی کرده است