رباعی شمارهٔ ۸۳

در این ابیات، شاعر به سختی‌های جدایی از محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که غذر و خیانت زمانه و همچنین جدایی از یار، هر دو دردناک هستند، اما بدتر از آن نیاز به انسان‌های نادرست و نااهل است. به طور کلی، شاعر احساس می‌کند که در کنار جدایی از محبوب، وابستگی به افراد بی‌ارزش و نالایق، رنجی بزرگتر است.