آن غصه که او تکیهگه سلطان است
بهتر ز چهار بالش شاهان است
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به اهمیت و ارزش غصه و اندوه اشاره میکند. او میگوید که این غصه، که تکیهگاه پادشاهان است، از بالشهای نازک و راحتی که شاهان دارند، بهتر است. همچنین، غصه را با عصای موسی و آرامش دست ید بیضا مقایسه میکند و به نوعی آن را نشانهای از قدرت و معنویت میداند. در واقع، این غصه نماد خلوص و فکری عمیق است که به انسان آرامش و قوت میبخشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن غصه عصای موسی عمران است
آرامگه او ید بیضا زان است