رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۸

سرودهٔ خاقانی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

نور رخ تو طلسم خورشید شکست

خورشید ز شرم سایه از خلق گسست

۲

رخ زرد و خجل گشت و به مغرب پیوست

پیرایه سیه کرد و به ماتم بنشست

بازگشت به سروده‌های خاقانی