عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشت
غم رخت فرونهاد و دل، دل برداشت
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به تأثیر عشق بر عقل اشاره میکند. عشق باعث شده که عقل از وجود انسان بیرون برود و غم به جای آن نشیمن بگزیند. او بیان میکند که وصالی که در فکرش نمیگنجید، تنها یک نقش و تصویر است که هنوز در آسمان به ثبت نرسیده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
وصلی که در اندیشه نیارم پنداشت
نقشی است که آسمان هنوزش ننگاشت