رباعی شمارهٔ ۵۰

شعر به وضعیت خاصی اشاره دارد که در آن فرد احساس می‌کند روز و شب با هم در هم آمیخته‌اند. او نگران است که با گذشت زمان، نشانه‌های پیری مثل موی سپید به سراغش بیاید. در نهایت، او به تغییرات جوی و این که آیا برف خواهد بارید یا نه، اشاره می‌کند.