رباعی شمارهٔ ۳۲

برداشت: اگر جوانی مانند آسمان پرهیاهو و سرکش نیست، پس چرا باید به خاطر آن موضوعات بی‌اهمیت ناراحت شویم، وقتی که پا بر روی آتش نیستیم؟

برداشت: زمانی که او در کنارم بود، حتی سختی‌ها هم دلپذیر بودند، اما حالا که او نیست، هیچ خوشی‌ای بی‌اهمیت به نظر می‌آید.