ای گوهر گمبوده کجا جوئیمت
پای آبله در کوی بلا جوئیمت
دربارهٔ این سروده
در این بیت شاعر به جستجوی یک گوهر گم شده اشاره میکند، که به معنای یک عشق یا معشوق است. او در عین حال از جستجو در مکانهای مختلف و پرس و جو از مردم در مورد این معشوق سخن میگوید. به طور کلی، حسرت و آرزوی یافتن این گنجینهی گم شده را بیان میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از هر دهنی یکان یکان پرسیمت
در هر وطنی جدا جدا جوئیمت