رباعی شمارهٔ ۲۱

در این بیت، خاقانی به این نکته اشاره می‌کند که اگر از زندگی راحت و آسایش بی‌بهره است، نباید دیگران را سرزنش کند. او تأکید می‌کند که جنگیدن با سرنوشت و فلک فایده‌ای ندارد. همچنین، درباره ملک و مملکتی که در دست جمشید و فریدون نیست، می‌گوید که حتی اگر به دست یک گدا هم نیفتد، این ننگی برای او به حساب نمی‌آید. در واقع، او پذیرفته است که گاهی اوقات به خواسته‌های شان نمی‌رسند و این موضوع عیب و ننگی نیست.