رباعی شمارهٔ ۱۷

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که اگر به وفای عشق آن حوری وابسته باشد، تعجبی ندارد که در دام دیگر زیباها نیفتد. او همچنین تأکید می‌کند که مانند گنجشکی نیست که تنها به دنبال دانه باشد، چرا که آن ماه (عشقش) به او مقام و منزلت بخشیده است.