رباعی شمارهٔ ۱۶

این شعر درباره زیبایی و فریبندگی لب‌هایی است که ممکن است در نگاه اول جذاب به نظر برسند، اما در واقع حاوی نیرنگ و تزویر هستند. شاعر با استفاده از تشبیه طوطی دم دینار به لب‌های زیبای فرد، به آلودگی و دو رویی این لب‌ها اشاره می‌کند و از دیگران می‌خواهد که به این فریبندگی توجه نکنند. این شعر هشداردهنده است و به عمق معانی پنهان در زیبایی‌های ظاهری می‌پردازد.