خاقانی را ز بس که بوسید آن لب
دور از لب تو گرفت تبخال از تب
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی لب معشوق اشاره میکند و میگوید که خاقانی بخاطر بوسههای زیاد بر آن لب، دچار تبخال شده است. لب معشوق به مثابه آتش است که با طرب و شادی میخندد و به همین دلیل اگر عارضهای مانند آبله از آن بروز کند، چیز عجیبی نیست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آری لبت آتش است خندان ز طرب
از آتش اگر آبله خیزد چه عجب